במו

כִּֽי־תָנ֥וּחַ יַד־יְהוָ֖ה בָּהָ֣ר הַזֶּ֑ה וְנָ֤דוֹשׁ מוֹאָב֙ תַּחְתָּ֔יו כְּהִדּ֥וּשׁ מַתְבֵּ֖ן בְּמ֥וֹ מַדְמֵנָֽה

Çünkü Yahve'nin eli bu dağda dinlenecek; ve saman gübrelikte nasıl harmanlanırsa, Moav da onun altında öyle harmanlanacak.

כִּֽי־תַעֲבֹ֤ר בַּמַּ֨יִם֙ אִתְּךָ־אָ֔נִי וּבַנְּהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּךָ כִּֽי־תֵלֵ֤ךְ בְּמוֹ־אֵשׁ֙ לֹ֣א תִכָּוֶ֔ה וְלֶהָבָ֖ה לֹ֥א תִבְעַר־בָּֽךְ

Sulardan geçersen ben seninleyim, ve ırmaklardan, seni süpürmeyecekler; ateşin içinde yürürsen kavrulmayacaksın ve alev sende yanmayacak.

חֶצְיוֹ֙ שָׂרַ֣ף בְּמוֹ־אֵ֔שׁ עַל־חֶצְיוֹ֙ בָּשָׂ֣ר יֹאכֵ֔ל יִצְלֶ֥ה צָלִ֖י וְיִשְׂבָּ֑ע אַף־יָחֹם֙ וְיֹאמַ֣ר הֶאָ֔ח חַמּוֹתִ֖י רָאִ֥יתִי אֽוּר

Yarısını ateşte yaktı, yarısı üzerinde et yer, kızartma kızartır ve doyar; ayrıca ısınır ve der: 'Aha, ısındım, ateş gördüm.'

וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבּ֗וֹ וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְי֞וֹ שָׂרַ֣פְתִּי בְמוֹ־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרוֹ֙ לְתוֹעֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגּֽוֹד

Ve kalbine döndürmez; ve 'Yarısını ateşte yaktım ve ayrıca közleri üzerinde ekmek pişirdim, et kızartıp yiyorum; ve geri kalanını bir iğrençliğe mi yapayım? Bir odun kütüğüne mi eğileyim?' diyecek bilgi ve anlayış yoktur.

כִּ֤י הִנֵּ֪ה הָרְשָׁעִ֡ים יִדְרְכ֬וּן קֶ֗שֶׁת כּוֹנְנ֣וּ חִצָּ֣ם עַל־יֶ֑תֶר לִיר֥וֹת בְּמוֹ־אֹ֝֗פֶל לְיִשְׁרֵי־לֵֽב

Çünkü işte kötüler yayı gererler, karanlık içinde kalp doğrularına atmak için oklarını kiriş üzerine hazırladılar.