איד

קָר֥וֹב אֵיד־מוֹאָ֖ב לָב֑וֹא וְרָ֣עָת֔וֹ מִהֲרָ֖ה מְאֹֽד

Moav'ın felaketinin gelmesi yakındır ve onun kötülüğü çok hızlandı.

נֻ֤סוּ הָפְנוּ֙ הֶעְמִ֣יקוּ לָשֶׁ֔בֶת יֹשְׁבֵ֖י דְּדָ֑ן כִּ֣י אֵ֥יד עֵשָׂ֛ו הֵבֵ֥אתִי עָלָ֖יו עֵ֥ת פְּקַדְתִּֽיו

Kaçın, dönün, oturmayı derinleştirin, ey Dedan'da oturanlar! Çünkü onu cezalandırdığım zamanında Esav'ın felaketini onun üzerine getirdim.

כִּ֤י לְי֣וֹם אֵ֭יד יֵחָ֣שֶׂךְ רָ֑ע לְי֖וֹם עֲבָר֣וֹת יוּבָֽלוּ

Çünkü kötü kişi felaket gününe saklanır; gazap gününe götürülürler.

הֲלֹא־אֵ֥יד לְעַוָּ֑ל וְ֝נֵ֗כֶר לְפֹ֣עֲלֵי אָֽוֶן

Haksız için yıkım ve kötülük yapanlara felaket değil mi?

כִּ֤י פַ֣חַד אֵ֭לַי אֵ֣יד אֵ֑ל וּ֝מִשְּׂאֵת֗וֹ לֹ֣א אוּכָֽל

Çünkü Tanrı'nın yıkımı bana korkudur ve onun yüceliğinden dayanamam.

יַ֗עַן הֱי֤וֹת לְךָ֙ אֵיבַ֣ת עוֹלָ֔ם וַתַּגֵּ֥ר אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל עַל־יְדֵי־חָ֑רֶב בְּעֵ֣ת אֵידָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֺ֥ן קֵֽץ

Sende sonsuz bir düşmanlık olduğu için, onların felaket vaktinde, sonun suç vaktinde İsrailoğullarını kılıcın ellerine teslim ettiğin için,

כְּרֽוּחַ־קָדִ֥ים אֲפִיצֵ֖ם לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֑ב עֹ֧רֶף וְלֹֽא־פָנִ֛ים אֶרְאֵ֖ם בְּי֥וֹם אֵידָֽם

Doğu rüzgarı gibi onları düşmanın önünde dağıtacağım; onların felaket gününde onlara yüz değil, ense göstereceğim.

גַּם־שְׂכִרֶ֤יהָ בְקִרְבָּהּ֙ כְּעֶגְלֵ֣י מַרְבֵּ֔ק כִּֽי־גַם־הֵ֧מָּה הִפְנ֛וּ נָ֥סוּ יַחְדָּ֖יו לֹ֣א עָמָ֑דוּ כִּ֣י י֥וֹם אֵידָ֛ם בָּ֥א עֲלֵיהֶ֖ם עֵ֥ת פְּקֻדָּתָֽם

Ayrıca onun içindeki ücretli askerleri ahır düveleri gibidir; çünkü onlar da döndüler, birlikte kaçtılar, durmadılar; çünkü onların felaket günü, onların yoklanma zamanı üzerlerine geldi.

וְהָי֨וּ גְמַלֵּיהֶ֜ם לָבַ֗ז וַהֲמ֤וֹן מִקְנֵיהֶם֙ לְשָׁלָ֔ל וְזֵרִתִ֥ים לְכָל־ר֖וּחַ קְצוּצֵ֣י פֵאָ֑ה וּמִכָּל־עֲבָרָ֛יו אָבִ֥יא אֶת־אֵידָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה

Develeri yağma ve sürülerinin kalabalığı ganimet olacak; saçlarının kenarlarını kesenleri her rüzgara savuracağım ve onların felaketini her yönden getireceğim, Yahve'nin bildirisidir.

אַל־תָּב֤וֹא בְשַֽׁעַר־עַמִּי֙ בְּי֣וֹם אֵידָ֔ם אַל־תֵּ֧רֶא גַם־אַתָּ֛ה בְּרָעָת֖וֹ בְּי֣וֹם אֵיד֑וֹ וְאַל־תִּשְׁלַ֥חְנָה בְחֵיל֖וֹ בְּי֥וֹם אֵידֽוֹ

Onların yıkımı gününde halkımın kapısına girmemeliydin; onun yıkımı gününde sen de onun kötülüğüne bakmamalıydın; ve onun yıkımı gününde onun malına uzanmamalıydın.

אַל־תָּב֤וֹא בְשַֽׁעַר־עַמִּי֙ בְּי֣וֹם אֵידָ֔ם אַל־תֵּ֧רֶא גַם־אַתָּ֛ה בְּרָעָת֖וֹ בְּי֣וֹם אֵיד֑וֹ וְאַל־תִּשְׁלַ֥חְנָה בְחֵיל֖וֹ בְּי֥וֹם אֵידֽוֹ

Onların yıkımı gününde halkımın kapısına girmemeliydin; onun yıkımı gününde sen de onun kötülüğüne bakmamalıydın; ve onun yıkımı gününde onun malına uzanmamalıydın.

עַל־כֵּ֗ן פִּ֭תְאֹם יָב֣וֹא אֵיד֑וֹ פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא

Bu yüzden felaketi aniden gelecek, bir anda kırılacak ve şifa olmayacaktır.

יְקַדְּמֻ֖נִי בְּי֣וֹם אֵידִ֑י וַיְהִ֧י יְהוָ֛ה מִשְׁעָ֖ן לִֽי

Felaket günümde karşıma çıktılar, ama Yahve bana destek oldu.

יְקַדְּמ֥וּנִי בְיוֹם־אֵידִ֑י וַֽיְהִי־יְהוָ֖ה לְמִשְׁעָ֣ן לִֽי

Felaketimin gününde önüme çıktılar; ama Yahve bana destek oldu.

בְּבֹ֤א כְשׁוֹאָ֨ה פַּחְדְּכֶ֗ם וְֽ֭אֵידְכֶם כְּסוּפָ֣ה יֶאֱתֶ֑ה בְּבֹ֥א עֲ֝לֵיכֶ֗ם צָרָ֥ה וְצוּקָֽה

Korkunuz yıkım gibi geldiğinde ve felaketiniz kasırga gibi geldiğinde, üzerinize sıkıntı ve darlık geldiğinde;

גַּם־אֲ֭נִי בְּאֵידְכֶ֣ם אֶשְׂחָ֑ק אֶ֝לְעַ֗ג בְּבֹ֣א פַחְדְּכֶֽם

Ben de felaketinizde güleceğim, korkunuz geldiğinde alay edeceğim.

רֵֽעֲךָ֨ וְרֵ֪עַ אָבִ֡יךָ אַֽל־תַּעֲזֹ֗ב וּבֵ֥ית אָחִ֗יךָ אַל־תָּ֭בוֹא בְּי֣וֹם אֵידֶ֑ךָ ט֥וֹב שָׁכֵ֥ן קָ֝ר֗וֹב מֵאָ֥ח רָחֽוֹק

Kendi dostunu ve babanın dostunu bırakma ve felaket gününde kardeşinin evine girme; yakın komşu, uzak kardeşten iyidir.

לֹעֵ֣ג לָ֭רָשׁ חֵרֵ֣ף עֹשֵׂ֑הוּ שָׂמֵ֥חַ לְ֝אֵ֗יד לֹ֣א יִנָּקֶֽה

Yoksulla alay eden Yaratıcısına hakaret eder; felakete sevinen cezasız kalmayacaktır.

יְהִי־רָעֵ֥ב אֹנ֑וֹ וְ֝אֵ֗יד נָכ֥וֹן לְצַלְעֽוֹ

Gücü aç olacak ve felaket yanına hazırdır.