אדם

וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וְהַשֶּׁ֖מֶשׁ זָרְחָ֣ה עַל־הַמָּ֑יִם וַיִּרְא֨וּ מוֹאָ֥ב מִנֶּ֛גֶד אֶת־הַמַּ֖יִם אֲדֻמִּ֥ים כַּדָּֽם

Sabah erkenden kalktılar ve güneş suların üzerine doğdu; Moav karşıdan suları kan gibi kırmızı gördü.

רָאִ֣יתִי הַלַּ֗יְלָה וְהִנֵּה־אִישׁ֙ רֹכֵב֙ עַל־ס֣וּס אָדֹ֔ם וְה֣וּא עֹמֵ֔ד בֵּ֥ין הַהֲדַסִּ֖ים אֲשֶׁ֣ר בַּמְּצֻלָ֑ה וְאַחֲרָיו֙ סוּסִ֣ים אֲדֻמִּ֔ים שְׂרֻקִּ֖ים וּלְבָנִֽים

Gece gördüm ve işte kızıl bir ata binen bir adam; o, çukurda olan mersin ağaçlarının arasında duruyordu ve arkasında kızıl, doru ve beyaz atlar vardı.

בַּמֶּרְכָּבָ֥ה הָרִֽאשֹׁנָ֖ה סוּסִ֣ים אֲדֻמִּ֑ים וּבַמֶּרְכָּבָ֥ה הַשֵּׁנִ֖ית סוּסִ֥ים שְׁחֹרִֽים

Birinci savaş arabasında kızıl atlar vardı ve ikinci savaş arabasında siyah atlar vardı.

דּוֹדִ֥י צַח֙ וְאָד֔וֹם דָּג֖וּל מֵרְבָבָֽה

Sevgilim ak ve kızıldır, on binler arasında sancaklıdır.

מַדּ֥וּעַ אָדֹ֖ם לִלְבוּשֶׁ֑ךָ וּבְגָדֶ֖יךָ כְּדֹרֵ֥ךְ בְּגַֽת

Neden giysin kırmızıdır ve giysilerin şarap cenderesinde çiğneyen gibidir?

רָאִ֣יתִי הַלַּ֗יְלָה וְהִנֵּה־אִישׁ֙ רֹכֵב֙ עַל־ס֣וּס אָדֹ֔ם וְה֣וּא עֹמֵ֔ד בֵּ֥ין הַהֲדַסִּ֖ים אֲשֶׁ֣ר בַּמְּצֻלָ֑ה וְאַחֲרָיו֙ סוּסִ֣ים אֲדֻמִּ֔ים שְׂרֻקִּ֖ים וּלְבָנִֽים

Gece gördüm ve işte kızıl bir ata binen bir adam; o, çukurda olan mersin ağaçlarının arasında duruyordu ve arkasında kızıl, doru ve beyaz atlar vardı.

זֹ֚את חֻקַּ֣ת הַתּוֹרָ֔ה אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר דַּבֵּ֣ר אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֣וּ אֵלֶיךָ֩ פָרָ֨ה אֲדֻמָּ֜ה תְּמִימָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אֵֽין־בָּהּ֙ מ֔וּם אֲשֶׁ֛ר לֹא־עָלָ֥ה עָלֶ֖יהָ עֹֽל

Yahve'nin diyerek buyurduğu yasanın kuralı budur: İsrail oğullarına konuş ve sana kusuru olmayan, üzerine boyunduruk çıkmamış kusursuz kızıl bir inek alsınlar.

וְעָלָ֨ה הַגְּב֥וּל דְּבִרָה֮ מֵעֵ֣מֶק עָכוֹר֒ וְצָפ֜וֹנָה פֹּנֶ֣ה אֶל־הַגִּלְגָּ֗ל אֲשֶׁר־נֹ֨כַח֙ לְמַעֲלֵ֣ה אֲדֻמִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר מִנֶּ֖גֶב לַנָּ֑חַל וְעָבַ֤ר הַגְּבוּל֙ אֶל־מֵי־עֵ֣ין שֶׁ֔מֶשׁ וְהָי֥וּ תֹצְאֹתָ֖יו אֶל־עֵ֥ין רֹגֵֽל

Sınır Ahor vadisinden Devir'e çıktı ve vadinin güneyindeki Adummim yokuşunun karşısındaki Gilgal'a kuzeye döndü; sınır Eyn-Şemeş sularına geçti ve çıkışları Eyn-Rogel'e oldu.

וְתָאַ֣ר מִצָּפ֗וֹן וְיָצָא֙ עֵ֣ין שֶׁ֔מֶשׁ וְיָצָא֙ אֶל־גְּלִיל֔וֹת אֲשֶׁר־נֹ֖כַח מַעֲלֵ֣ה אֲדֻמִּ֑ים וְיָרַ֕ד אֶ֥בֶן בֹּ֖הַן בֶּן־רְאוּבֵֽן

Ve kuzeyden çizildi ve Eyn-Şemeş'e çıktı ve Adummim yokuşunun karşısındaki Gelilot'a çıktı; ve Ruben oğlu Bohan'ın taşına indi.

וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו אֶֽל־יַעֲקֹ֗ב הַלְעִיטֵ֤נִי נָא֙ מִן־הָאָדֹ֤ם הָאָדֹם֙ הַזֶּ֔ה כִּ֥י עָיֵ֖ף אָנֹ֑כִי עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמ֖וֹ אֱדֽוֹם

Bunun üzerine Esav Yakup'a dedi: 'Lütfen bu kızıldan, bu kızıldan bana yedir, çünkü ben yorgunum.' Bu yüzden onun adı Edom çağrıldı.

וַיִּשְׁלַ֤ח וַיְבִיאֵ֨הוּ֙ וְה֣וּא אַדְמוֹנִ֔י עִם־יְפֵ֥ה עֵינַ֖יִם וְט֣וֹב רֹ֑אִי וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה ק֥וּם מְשָׁחֵ֖הוּ כִּֽי־זֶ֥ה הֽוּא

Gönderdi ve onu getirdi; o kızıldı, güzel gözlü ve iyi görünüşlüydü. Yahve dedi: 'Kalk, onu meshet; çünkü bu odur.'

וַיֵּצֵ֤א הָרִאשׁוֹן֙ אַדְמוֹנִ֔י כֻּלּ֖וֹ כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר וַיִּקְרְא֥וּ שְׁמ֖וֹ עֵשָֽׂו

Birincisi kırmızı çıktı, tamamı kıl cübbesi gibiydi; onun adını Esav koydular.

וַיַּבֵּ֧ט הַפְּלִשְׁתִּ֛י וַיִּרְאֶ֥ה אֶת־דָּוִ֖ד וַיִּבְזֵ֑הוּ כִּֽי־הָיָ֣ה נַ֔עַר וְאַדְמֹנִ֖י עִם־יְפֵ֥ה מַרְאֶֽה

Filistli baktı ve Davut'u gördü ve onu küçümsedi; çünkü o, güzel görünüşlü ve kızıl bir gençti.

וַיְהִ֣י גְבוּלָ֗ם מֵחֵ֨לֶף מֵֽאֵל֜וֹן בְּצַעֲנַנִּ֗ים וַאֲדָמִ֥י הַנֶּ֛קֶב וְיַבְנְאֵ֖ל עַד־לַקּ֑וּם וַיְהִ֥י תֹצְאֹתָ֖יו הַיַּרְדֵּֽן

Sınırları Helef'ten, Tsaanannim'deki meşeden, Adami-Nekev ve Yavneel'den Lakkum'a kadardı; ve çıkışları Yarden'di.

וַאֲדָמָ֥ה וְהָרָמָ֖ה וְחָצֽוֹר

Adama, Rama ve Hatsor,