πρυμνα

περιπεσοντες δε εις τοπον διθαλασσον επωκειλαν την ναυν και η μεν πρωρα ερεισασα εμεινεν ασαλευτος η δε πρυμνα ελυετο υπο της βιας των κυματων

Fakat iki denizin birleştiği bir yere düşerek gemiyi karaya oturttular; ve baş taraf saplanıp sarsılmaz kaldı, fakat kıç taraf dalgaların şiddetinden çözülüyordu.

και ην αυτος επι τη πρυμνη επι το προσκεφαλαιον καθευδων και διεγειρουσιν αυτον και λεγουσιν αυτω διδασκαλε ου μελει σοι οτι απολλυμεθα

Ve kendisi kıç tarafta yastığın üzerinde uyuyordu; ve onu uyandırdılar ve ona dediler: 'Öğretmen, yok olmamız senin umurunda değil mi?'

φοβουμενοι τε μηπως εις τραχεις τοπους εκπεσωσιν εκπεσωμεν εκ πρυμνης ριψαντες αγκυρας τεσσαρας ηυχοντο ημεραν γενεσθαι

Ve kayalık yerlere düşeriz diye korkarak, kıçtan dört demir atıp günün olmasını diliyorlardı.