παραχρημα

και ιδων συκην μιαν επι της οδου ηλθεν επ αυτην και ουδεν ευρεν εν αυτη ει μη φυλλα μονον και λεγει αυτη μηκετι εκ σου καρπος γενηται εις τον αιωνα και εξηρανθη παραχρημα η συκη

Ve yolun üzerinde bir incir ağacı görerek ona geldi ve onda sadece yapraklar hariç hiçbir şey bulmadı ve ona dedi: 'Artık sonsuzluğa dek senden meyve olmasın.' Ve incir ağacı anında kurudu.

και ιδοντες οι μαθηται εθαυμασαν λεγοντες πως παραχρημα εξηρανθη η συκη

Ve öğrenciler görerek şaştılar, diyerek: 'İncir ağacı nasıl anında kurudu?'

ανεωχθη δε το στομα αυτου παραχρημα και η γλωσσα αυτου και ελαλει ευλογων τον θεον

Ve hemen onun ağzı ve onun dili açıldı ve Tanrı'ya iyi söz söyleyerek konuşuyordu.

και επιστας επανω αυτης επετιμησεν τω πυρετω και αφηκεν αυτην παραχρημα δε αναστασα διηκονει αυτοις

Ve onun üzerinde durarak ateşi azarladı ve onu bıraktı; ve anında kalkarak onlara hizmet ediyordu.

και παραχρημα αναστας ενωπιον αυτων αρας εφ ω κατεκειτο απηλθεν εις τον οικον αυτου δοξαζων τον θεον

Ve anında onların önünde kalkarak, üzerinde yattığı şeyi aldı ve Tanrı'yı yücelterek evine gitti.