καιτοιγε

καιτοιγε ιησους αυτος ουκ εβαπτιζεν αλλ οι μαθηται αυτου

gerçi İsa kendisi vaftiz etmiyordu ama onun öğrencileri,

και τοι γε καιτοιγε ουκ αμαρτυρον εαυτον αφηκεν αγαθοποιων ουρανοθεν ημιν υετους διδους και καιρους καρποφορους εμπιπλων τροφης και ευφροσυνης τας καρδιας ημων

Yine de iyilik yaparak, gökten bize yağmurlar ve meyveli mevsimler vererek, yüreklerimizi yiyecek ve sevinçle doldurarak kendini tanıksız bırakmadı.

ζητειν τον κυριον ει αρα γε αραγε ψηλαφησειαν αυτον και ευροιεν καιτοιγε ου μακραν απο ενος εκαστου ημων υπαρχοντα

Efendi'yi aramaları için, belki onu el yordamıyla ararlar ve bulurlar diye; gerçi O, bizim her birimizden uzak değildir.