εσοπτρον

βλεπομεν γαρ αρτι δι εσοπτρου εν αινιγματι τοτε δε προσωπον προς προσωπον αρτι γινωσκω εκ μερους τοτε δε επιγνωσομαι καθως και επεγνωσθην

Çünkü şimdi bir ayna aracılığıyla bilmece içinde görüyoruz, ama o zaman yüz yüze; şimdi kısmen biliyorum, ama o zaman bilindiğim gibi tam bileceğim.

οτι ει τις ακροατης λογου εστιν και ου ποιητης ουτος εοικεν ανδρι κατανοουντι το προσωπον της γενεσεως αυτου εν εσοπτρω

Çünkü eğer biri sözün işiticisi olup da yapıcısı değilse, bu kişi aynada kendi doğal yüzünü inceleyen bir adama benzer.